Het laatste ritje

Posted: April 11, 2017 in Overig
Tags: ,

Een jaar geleden stapte ik rond 10.45 uur in mijn auto en maakte ik een ritje dat ik al zo vaak had gemaakt. Op de fiets, met de auto, en ik wilde het ooit nog hardlopend doen. De 19 kilometer tussen Lelystad en Swifterbant had ik al zo vaak gedaan, maar deze keer had ik er helemaal geen zin in. Het zou het laatste ritje worden naar mijn vader. We hadden afgesproken dat we er om 11.00 uur zouden zijn, want om 12.00 uur kwam de dokter om euthanasie te plegen bij mijn vader.

Snikkend viel ik mijn pa om zijn hals, toen hij zelf de voordeur nog opendeed. ‘We hebben het toch goed gehad jongen’, zei hij, ‘het is goed zo’. Mijn broer en zus kwamen kort daarna ook binnen. We spraken voor het laatst met onze vader. En in dat laatste uurtje kwam onze vader langs zoals we hem kenden: hij maakte zich nog zorgen over de belastingdienst die die ochtend nog een aanslag had verstuurd, zijn frustraties over burgemeesters kwamen langs, hij zat met de tranen in de ogen toen mijn broer de concept rouwkaart liet zien, en vroeg zich af of we toch wel broodjes hadden meegenomen, want hij had niets meer in huis.

Alles wat hij in huis had, was de dag ervoor opgegaan. Toen we nog 1x met de hele familie – De kinderen en hun partners en kleinkinderen van pa – op bezoek waren. Het was best gezellig, hoe vreemd het ook klinkt. Totdat we weggingen. Hartverscheurend namen de kleinkinderen afscheid van hun opa. Mijn broer, zus en ik zouden de volgende dag nog terugkomen, maar de rest zou opa nooit meer zien. Ik ging naar huis in de auto van mijn vader, die nu van mij was. Duncan vroeg: ‘Waarom was iedereen zo verdrietig? Is dat omdat opa niet meer auto kan rijden?’ Ik wist er niets op te zeggen.

De tijd tikte weg de dag erna, we dronken koffie en thee en opeens was daar de dokter. Iets te enthousiast naar mijn zin sprong mijn vader op: ‘Ha, daar is de dokter!’. En de dokter kwam binnen, met een assistent en hij legde de procedure uit. ‘Je hoeft het niet te doen hè, pa’, zei ik, ‘Het is de allerlaatste beslissing die je neemt, dus zorg dat het een goede is.’ Maar het was de goede beslissing.

Opeens stond pa op: ‘Ik ben er klaar voor, laten we het maar doen, dokter’, zei hij. Ik vond het onnoemlijk dapper van mijn vader. Rechtop liep hij, richting zijn dood: ‘Nou ma’, zei hij richting onze moeder, ‘Hier kom ik’. Mijn broer, zus en ik namen afscheid, we spraken onze laatste woorden, en mijn vader ging met de dokter naar de slaapkamer. Daar werden de infusen aangelegd en de andere voorbereidingen getroffen. Na enige tijd kwam de dokter de woonkamer in, jullie kunnen naar jullie vader, zei hij tegen ons.

Daar lag hij, op zijn bed, op zijn kant van het bed. De andere kant, waar onze moeder altijd sliep toen ze nog leefde, was keurig opgemaakt, nog onaangeroerd. We spraken nog een beetje totdat de dokter kwam. Mijn vader vond het lang duren: ‘Wat duurt dat wachten lang, kan die dokter niet opschieten’, mopperde hij. ‘Nou pa!’, zei mijn zus. Ik zweeg, mijn zus zei af en toe wat, en mijn broer sprak veel. Allemaal bereidden we ons op onze eigen manier voor op het einde.

De dokter kwam de slaapkamer weer binnen en maakte de medicatie vast aan het infuus. ‘Begint u maar dokter’, zei mijn vader tegen de dokter. Nog 1x kwam hij vlug een beetje overeind. De tranen stonden in zijn ogen: ‘Nou, adieu jongens. Dankjulliewel. Adieu, adieu, adieu.’ De laatste woorden van onze vader, voordat hij in slaap viel.  Om nooit meer wakker te worden. 2 minuten later condoleerde de dokter ons. Onze vader was overleden.

 

 

Advertisements
Comments
  1. Philip Van Impe says:

    Dag Eduard, hier word ik stil van. Hartverscheurend. Respect hoe mooi je dit verwoordt. Groet, Philip

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s