Slachtofferdenken

Posted: November 8, 2014 in groei, Leiderschap
Tags: , ,

victimHij zorgt dat ik me zo rot voel. Het is de schuld van de overheid dat ik nu zonder baan zit. Doordat de weg niet onderhouden is, is mijn wiel nu stuk. Waarom moet mij dit nu weer overkomen? Mijn vriendin zei dat ik dat moest doen. Als het regent ben ik sacherijnig. Het is de schuld van het trage computersysteem dat ik mijn werk niet af heb. Alleen smoesjes en excuses, en vormen van slachtofferdenken. Het is de schuld van iets anders en jij hebt zelf niet te verantwoordelijkheid. Dat is gemakkelijk leven!

Woow, stel je voor dat dat echt zo was. Dan…dan.. dan..zouden we vast allemaal doodongelukkig zijn. Als alles wat niet goed is, en mislukkingen, en stemmingswisselingen echt de schuld van anderen zijn, dan zou de wereld stilstaan, dan zou er helemaal niets bereikt worden in het leven. Slachtofferdenken is de rem op alle vooruitgang.

Iemand zorgt niet dat jij je rot voelt. Je hebt voor jezelf een ingewikkelde regel gesteld: als iemand die ik graag mag, me in een die specifieke situatie, op die manier benadert, dan mag ik me rot voelen. En die regel voer je uit. Jij bent verantwoordelijk voor wat je voelt, en niet die ander.

Het is de schuld van de overheid dat ik nu zonder baan zit. Tsja, er moet bezuinigd worden, er is crisis, we hebben met zijn allen te veel op krediet geconsumeerd. En is het echt de schuld van de overheid? Welke actie had je kunnen ondernemen om je baan te behouden? Op welke manier had je al in een eerder stadium actie kunnen ondernemen om een andere baan te zoeken? Wat had jij anders kunnen doen zodat je jouw baan wel had kunnen behouden?

Doordat de weg niet onderhouden is, zitten er kuilen en gaten in de weg. Maar dat is niet de reden dat je wiel stuk is. De reden dat je wiel stuk is, is omdat jij met een te hoge snelheid door een kuil bent gereden, en er niet omheen hebt gestuurd, of nog zachter er doorheen hebt gereden.

Waarom dit jou moet overkomen? Geen idee. Is het relevant? Verandert de situatie? Wat kan je doen doen om hetgeen je is overkomen ten goede te gebruiken? Welke kansen biedt het?

Jouw vriendin zei dat je het moest doen? Zou ze je doodschieten als je het niet deed? Waarschijnlijk niet. Jij hebt dus de keuze gemaakt om dat te gaan doen. Je had ook kunnen kiezen om het niet te doen, maar dat had wellicht een echtelijke twist opgeleverd, en daar had je ook geen zin in.

Als het regent ben je sacherijnig? Waarom? Het is niet de schuld van de regen dat je sacherijnig bent. Toen je wakker werd, had je nog ontzettend veel zin om op je nieuwe fiets naar je werk te rijden. Alleen fietsen door de regen vind je niet leuk. En voor jouw geldt dus: ‘als ik iets wat ik leuk vindt niet meer kan doen, dan mag ik sacherijnig worden.’ En die regel heb je zelf bedacht!

Het trage computersysteem heeft er aan bijgedragen dat het werk niet op tijd af is. Je had eerder kunnen beginnen, de systeembeheerders eerder kunnen waarschuwen, of de opdrachtgever dat het iets later komt. Desnoods bij een andere vestiging of een concurrent het werk kunnen doen. Maar het is niet de schuld van.

Als je verantwoordelijkheid neemt voor wat je daden en je resultaten, dus kijkt naar wat je anders kan doen, loop je minder kans om last te hebben van frustratie of zaken waar je niets aan kunt veranderen. Als je anderen mensen verantwoordelijk maakt voor jouw welzijn en welbevinden, zul je nooit een vervuld leven leiden. Pas als je weet dat je zelf verantwoordelijk bent voor de resultaten die je bereikt in je leven, dan kun je wat veranderen, en zelf actie ondernemen om te krijgen wat je wel wilt. Slachtofferdenken helpt vooral in het creëren van een afhankelijkheidssituatie, en als je je afhankelijk opstelt, zul je altijd last hebben van grillen. Als je je zelfstandig opstelt, zul je de mogelijkheden zien om te krijgen wat je wilt. En zul je de drive krijgen om daar achteraan te gaan.

Stop met anderen en omstandigheden de schuld geven. Onderneem zelf actie!

Advertisements
Comments
  1. Kees. says:

    Dit slachtoffer denken herken ik veel bij de jongeren die ik coach. Het heet ook wel de drama driehoek. Je moet, als coach maar ook als iedere andere betrokkene, enorm opletten dat je niet de oplossing zelf gaat zoeken. Steeds aangeven dat inderdaad “het slachtoffer” het besluit om uit die driehoek te stappen, zelf moet nemen. Neemt hij/zij dat besluit dan kun je als coach of betrokkene effectief helpen anders niet.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s