Verslaving: de weg eruit

Posted: October 29, 2014 in groei, Overig

pillenHet programma Verslaafd was gisteren weer op tv. Een erg verslaafde jongeman werd uiteindelijk goed geholpen, na behoorlijk wat stress bij de familie. Ik heb zelf ook wat ervaring met verslaving, nadat ik zelf in 1997 iets te veel drugs ging gebruiken. Ik was gelukkig niet zo ver heen als die jongeman van gisteren, maar helemaal goed ging het ook niet met me. Om van de drugs af te komen, heb ik eigenlijk dezelfde stappen gevolgd als in het programma verslaafd gevolgd worden. En ook later, toen ik als militair werkte met criminele jongeren, volgenden we dezelfde strategie om die jongens op het rechte pad te krijgen.

Weg uit de omgeving
Mijn drugsgebruik vond vooral plaats in Hengelo en Enschede. Ik had daar moeten studeren, maar dat deed ik niet. Ik ging blowen, veel zuipen, en later coke snuiven. Niet helemaal een droomleven natuurlijk. En helemaal geen leven dat bijdraagt aan een bestendige toekomst.

Ik besloot te stoppen. Wel 100 keer deed ik dat. Totdat ik getriggered werd door een man die kerstpakketten stond te verkopen voor arme kinderen. De tranen stonden in mijn ogen, en ik kocht van mijn laatste 50 gulden een kerstpakket van 45 gulden. De dag erna schreef ik me in voor de officiersopleiding van de Landmacht, om vervolgens weg te gaan uit Hengelo, terug naar mijn ouders, die in Dronten woonden. En daar had ik geen drugsadresjes.

Datzelfde zie je gebeuren in het programma verslaafd. Er komt een interventie waarbij de verslaafde wordt geconfronteerd. Mijn interventie was het kerstpakket dat ik kon kopen. Ik realiseerde me dat ik mijn leven echt aan het vergooien was. Na de interventie volgt bij het programma Verslaafd direct de weg naar de kliniek, weg uit de omgeving. Voor mij was dat de weg terug naar mijn ouders.

De criminele jongeren haalden we weg uit Amsterdam, en stopten hen in een bos. Een omgeving waar ze zich op zijn zachtst gezegd niet op hun gemak voelden. We merkten dat elke keer wanneer ze weer naar hun vertrouwde omgeving teruggingen, en weer bij ons kwamen, we moeite hadden om ze weer op het juiste pad te krijgen. Ook als hun hulpverleners langskwamen – met lekkere hapjes, sigaretten e.d. – moesten wij weer vol aan de bank.

Probleem inzien
Wat ik, de verslaafde gisteren, en de criminele jongeren gemeen hadden, is ook dat we zelf inzagen dat we een probleem hadden. En dat die problemen alleen door onszelf opgelost kon worden. Geen excuses, geen smoesjes. Zelf actie nemen.

Supporters
Want in elke omgeving van verslaafden komen supporters voor. Mensen die bewust of onbewust de verslaafde helpen het gedrag in stand te houden. In Hengelo had ik verkeerde vrienden. En ik had mijn ouders die mij geld gaven, voor de studie en bijdrage in de woonkosten, en ik had studiefinanciering. Dat ging op aan drank en drugs. Allemaal. Bij de verslaafden, en bij mensen met dwangmatige handelingen zie je hetzelfde patroon. Familie en vrienden steunen ongewild het gedrag. Daarom krijgen zij ook hulp.

Toen ik weer bij mijn ouders ging wonen, stopte mijn studiefinanciering, en stopte de bijdrage die ik van hen kreeg. Ik vond heel snel werk, binnen een week, en betaalde kostgeld aan mijn ouders. Op de momenten dat ik niet werkte, sportte ik. Om fit te worden voor de officiersopleiding.

Bij de criminele jongeren deden we hetzelfde. We haalden ze uit hun omgeving, stopten ze in een tent in het bos, en zorgden voor een zinnige dagbesteding: sporten, studeren, en militaire dingen doen. Met keiharde regels. Wij sponsorden hun gedrag niet, maar straften het af, en beloonden het gewenste gedrag. Hun thuisomgeving en de hulpverleners van reclassering ondersteunden het ongewenste gedrag juist. ‘We wilden alleen maar aardig zijn’, zeiden ze dan. Maar aardig zijn, werkt dan even niet.

Doel
De laatste stap is het hebben van een doel waar iemand helemaal voor gaat. Een doel dat bijdraagt aan het clean blijven. Voor mij was dat de opleiding aan de KMA, waarvoor ik moest sporten, trainen, en gezond doen. Voor de verslaafde jongeman gisteren was dat zijn gezin, hij ging daar echt voor. Voor de criminele jongeren was het hun perspectief op een baan, die ze ook bij Defensie konden krijgen. En waarvoor ze hun gedrag radicaal moesten veranderen.

De weg uit verslaving behelst dus een paar concrete stappen:

  • Onderkennen dat er een probleem is
  • Geconfronteerd worden met het probleem
  • Weg uit de omgeving waar de verslaving plaatsvindt
  • Gedragsverandering van de mensen in de omgeving
  • Zinnige dagbesteding hebben: school of werk in een gecontroleerde omgeving
  • Sporten en fit en gezond worden
  • Een doel hebben dat inspireert om het oude gedrag vaarwel te zeggen
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s