ADHD of saaie lessen?

Posted: May 29, 2014 in Overig
Tags: , , ,

thinkingHet is zo mooi hoe veel mensen er alles aan doen om anderen in hokjes te plaatsen. Om gedrag te verklaren, duidelijkheid te krijgen, iemand serieus te nemen, of juist links te laten liggen. En meestal wordt er aan het hokje een probleem gekoppeld, of een andere negatieve associatie. Of mensen gaan zelf geloven dat ze in een hokje horen, en zich naar dat hokje gedragen, of kunnen zich dankzij dat hokje voor de rest van hun leven in een slachtofferrol hullen. Heerlijk, geen verantwoordelijkheid meer, want dat ik zo stom doe, komt omdat ik in dat hokje hoor. En mensen in dat hokje doen nu eenmaal zo, want daarom zitten ze in dat hokje.

ADHD, nieuwetijdskind, Indigokind, hypersensitief, hooggevoelig, links, rechts, alto, metalhead, sporter, lomperik, faker, Westlander, boer, studiebol, het zijn zomaar wat kwalificaties die ik in mijn leven toegeworpen heb gekregen. En over die eerste kwalificatie wil ik het graag hebben vandaag.

ADHD, alle dagen heel druk, aandachttekort, gewoon druk, abnormaal gedrag vertonen. Ja, ik vertoon veel kenmerken die met ADHD geassocieerd worden: snel verveeld, er beweegt altijd iets aan mij, ik knars tanden, heb een verleden met verslaving, ik kan me vaak niet langer dan 10 minuten op iets concentreren, ik kan soms een bron van energie zijn, maar ik kan ook hyperfocussen, met veel dingen tegelijk bezig zijn, heel enthousiast van nieuwe dingen worden, en snel verveeld zijn als iets me niet prikkelt. School bijvoorbeeld. Ik heb zelden zoiets saais meegemaakt als school. Op sommige lessen bij sommige leraren na dan, en alle gymlessen, die waren wel leuk. Met relatief gemak heb ik me door mijn HAVO en VWO heengeworsteld. Ja, ik werd in 5 VWO van school gestuurd omdat ik niet zo vaak aanwezig was, maar 5 en 6 VWO in 1 jaar op het Luzac College bracht uitkomst.

Daarna ben ik heel snel afgehaakt tijdens mijn studie Bestuurskunde, en gestopt met de officiersopleiding aan de KMA toen ik daar ook structureel in de collegebanken verdween, in plaats van dat ik stoere dingen in een bos aan het doen was. School was saai, terwijl ik wel van nieuwe dingen hou, en ik ben dol op nieuwe kennis.

Geprikkelde zintuigen
Ik leer het beste als al mijn zintuigen geprikkeld worden, en als ik iets echt ervaar. Hmm, daar zie ik wat misgaan met het onderwijs. Zintuigen prikkelen? Nou, niet echt vaak. Mond houden, luisteren, opdrachten maken, en niet overleggen met je buurman, was meestal het devies op school. Terwijl ik juist graag wel wilde overleggen met mijn buurman, met de leraar in discussie wilde gaan, of het op een andere manier wat aangenamer wilde maken zodat ik en zou leren, en het naar mijn zin zou hebben.

Wereld vol afleiding
Steeds meer kinderen lopen hier tegen aan. Toevalligerwijs leven ook steeds meer kinderen in een wereld waarbij I-pod, I-path, TV, Nintendo, radio, telefoon, en andere hele leuke dingen prominent aanwezig zijn. Steeds meer kinderen die door hun gewenning aan dingen die wel leuk zijn en die wel prikkelen, afgeleid raken tijdens de saaie lessen. En veel van die kinderen krijgen de diagnose ADHD, en worden dan vaak volgepropt met Ritalin.

Terwijl het toch echt zo is dat je het beste leert, het beste presteert, en het meest effectief bent als je zintuigen geprikkeld worden. Kijk maar terug op jouw leven. De dagen en dingen die je hebt onthouden, waren de dagen en gebeurtenissen dat er een grote emotie aan het moment werd gekoppeld. Zowel negatief, als positief. Misschien weet je nog wel jouw eerste muziekuitvoering, of je eerste doelpunt tijdens je hockey- of voetbalwedstrijd, of de dag van je diploma-uitreiking, of je geweldige verjaardagsfeest, of die fantastische biologieles toen je duingebied Meyendel in mocht om bomen te meten en torretjes te zoeken.

Emotie, gekoppeld aan een beleving, gekoppeld aan een leerervaring. Er zijn kinderen die dat meer nodig hebben dan anderen. Ook door de gewenning aan alle flitsende gadgets. En die kinderen krijgen vaak de diagnose ADHD. En krijgen dan vaak ritalin. Een medicijn dat zorgt voor een betere balans tussen alllerlei homonen als noradrelanie en dopamine Het is eeen oppeppend middel, heel plat gezegd is het een zusje van speed. En mensen kunnen zich er beter door concentreren. Dat zie je bijvoorbeeld ook aan mensen die speed gebruiken, die kunnen hyperfocussend een hele nacht door feesten, helemaal in opperste concentratie. In Nederland krijgt 5 procent van de kinderen van die ADHD-medicijnen. Dat vind ik redelijk veel. Maar in de VS schijnt het zelfs 20 procent te zijn. Dat is bizar. Medicijnen om kinderen door het schoolsysteem te krijgen. Dan is er eigenlijk iets mis met het schoolsysteem. Of met het verwachtingspatroon van ouders en leraren ten aanzien van kinderen.

Onderwijs dat past
Ik pleit voor onderwijs dat bij leerlingen past. Ik pleit voor het vinden van een manier waarop je onderwijs wel boeiend kan maken voor leerlingen die bijvoorbeeld wel graag samenwerken, die bijvoorbeeld beter leren door een werkstuk te maken over het stelling van Pythagoras en het gebruik daarvan in de praktijk, in plaats van sommen maken. Ik pleit voor ouders die hun kinderen niet zielig vinden omdat ze anders zijn, een beetje drukkig. Ik pleit voor mensen die hun kinderen die anders willen leren, koesteren. Ik pleit voor leraren die daar wel mee om kunnen gaan en leerlingen een voor hen stimulerende leeromgeving bieden. Zodat ze meer leren, meer gelukkig zijn, en beter presteren, en het gevoel hebben waardevol te zijn (wat ze ook zijn!), en kunnen doen waar ze echt goed in zijn, op een manier die bij hen past. En plotseling is er dan geen probleem meer.

Niet iedereen is hetzelfde, gelukkig. Laat er dan ook ruimte zijn voor iedereen om te ontwikkelen op een manier die past, zonder dat je platgespoten hoeft te worden met medicijnen. Zorg voor ruimte in het onderwijs zodat het meer in het teken staat van beleven en bewegen. Zodat meer kinderen beter kunnen leren, zonder medicijnen die – volgens onlangs verschenen onderzoek – schadelijk zijn voor de hersenen.

nb1: dit artikel verscheen eerder op De wereld van Ikki. Ik heb een stuk waarin ik een verkeerde omschrijving gaf van de uitwerking van ritalin vervangen. Ik beschreef toen de uitwerking die het heeft op mensen die ADHD hebben. Die hebben vaak – niet altijd – het gevoel dat hun zenuwen doodslaan. Ikzelf ben verslaafd geweest aan drugs; ik gebruikte weed, speed, drank, cocaine. Feitelijk medicijnen waardoor het rustig werd in mijn hoofd. Datzelfde effect kan ik bereiken door heel veel te sporten en te bewegen.

nb2: het plaatje komt van ADHD-blog. een correcte weergave van mijn hoofd 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s