Parasitair Defensiebeleid

Posted: May 9, 2014 in Defensie, politiek
Tags: , , , , ,

LUMBLMinister Hennis van Defensie vindt het de jarenlange bezuinigingen op Defensie naïef. Dat zei ze bij BNR. Ik hoop dat naïef een eufemisme is voor oliedom, want dat was het. Binnen NAVO-verband is afgesproken dat de defensiebegroting 2% van het BNP moet zijn. Nederland stevent af op een luttele 1,15 procent in 2017. Maar Nederland heeft wel al jaren de mond vol van samenwerken met bondgenoten. Samenwerken? Ik denk dat het meer is zoals president Obama van de VS onlangs zei: ‘Europa moet minder leunen op Amerika’. Dat is een politiek eufemisme voor parasiteren. Nederland voldoet allang niet meer aan de norm die met de bondgenoten is afgesproken. Nederland parasiteert qua Defensie op de bondgenoten. Nederland draagt niet bij naar vermogen.

Op de officiersopleiding leren de officieren in spe dat je naar vermogen moet bijdragen aan het geheel. Als iets niet lukt, omdat het gewoon niet, maar daarbij wordt wel inzet getoond, dan krijg je onvoorwaardelijk hulp. Lukt het niet, omdat niet naar vermogen wordt geleverd, dan ben je een drukker. Je onttrekt je aan de verplichtingen van de groep, terwijl je wel wilt profiteren van de lusten die de groep levert. Parasiteren op de sterke punten, en empathie van de rest. Als officieren in spe dat doen, gaan ze een zware tijd tegemoet. Drukken wordt niet gewaardeerd.

Bizar is dan eigenlijk dat de politieke elite dat drukken tot kunst heeft verheven. Dat kun je echter de militairen niet verwijten. Die hebben met beperkte middelen, met immer voortdurende onzekerheid over het voortbestaan van hun baan, van hun legeronderdeel altijd het beste beentje voorgezet. De Krijgsmachttop heeft zich zwellicht te dienend opgesteld naar de politiek. De politiek beslist, en defensie voert uit, daarnaar leven militairen.

Toch hadden de militair leiders wel wat meer met de vuist op tafel mogen slaan. Ministers van Defensie hadden hun nek uit moeten steken. Generaals hadden moeten ageren tegen het parasitaire beleid dat de Nederlandse politiek heeft gevoerd richting de militaire bondgenoten. Juist van hen had meer leiderschap verwacht mogen worden. Je kunt politici hun domheid en gebrek aan visie niet altijd verwijten, domweg omdat ze niet altijd kennis van zaken hebben, of hun wereldbeeld niet baseren op de werkelijkheid, maar op – soms heel goede- idealen. Die echter niet op korte of middellange termijn en zekee niet in een internationaal speelveld haalbaar zijn.

Nederland was naïef, zegt Hennis. Politici waren oliedom, zeg ik. En de militair leiders waren hun dienaren.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s