In en uit de shit

Posted: March 26, 2014 in groei, Overig
Tags: , , , ,

Een klein vogeltje besloot om de wereld te gaan ontdekken. ‘Nee, ik ga niet mee naar het zuiden’, zo sprak het kleine beestje dapper tegen de andere vogels. ‘Ik ga naar het noorden, ik wil zien wat er in de rest van de wereld te koop is’. De andere vogeltjes lachten hem uit, en verklaarden hem voor gek.

 

Boos op zijn vrienden, boos op de wereld sloeg het kleine vogeltje zijn vleugels uit. En begon te vliegen. Naar het noorden. Dagen en nachten vloog het vogeltje, verder en verder. Weg van zijn vertrouwde omgeving. Weg van het gebruikelijke. En het vogeltje zag nieuwe omgevingen en nieuwe werelden. Het vogeltje zag rivieren en zag bergen. Zag oceanen en zag vulkanen. En op een goed moment zag het vogeltje ijs en sneeuw.

‘Ik ben er”, dacht het vogeltje, ‘Eindelijk ben ik in het noorden’. En het zocht een plek om te landen, want het was toch een beetje moe geworden van al dat vliegen. Het vogeltje landde op de grote ijsmassa van de Noordpool. En het vogeltje begon vrolijk rond te hupsen. Maar het kreeg het koud, en het bibberde. Langzaam bevroren zijn vleugeltjes. En het vogeltje kon niet meer vliegen.

‘Help, Help’, begon het vogeltje te roepen, daar op die verlaten ijsvlakte. ‘Help, help, ik heb het zo koud. Help me dan toch!’. Er kwam een ijsbeer aangelopen. ‘Wat is er vogeltje?’, vroeg de ijsbeer. ‘Ik heb het zo koud, kun jij me weer warm maken? Zodat mijn vleugels ontdooien?’, vroeg het vogeltje aan de ijsbeer. ‘Ja hoor, dat kan ik wel’, zei de ijsbeer. En de ijsbeer poepte over het vogeltje heen.

Het vogeltje kreeg het weer warm, en zijn vleugeltje ontdooiden. Maar de poep van de ijsbeer was dik, en het vogeltje zat vast en kon nog steeds niet vliegen. Het vogeltje voelde zich een beetje zielig, want hij zat letterlijk en figuurlijk in de shit. Daarom begon hij weer te roepen: ‘Help, help! Haal me uit de shit!’, riep het vogeltje. En hij bleef roepen en roepen.
Net toen het vogeltje de hoop op hulp had opgegeven, kwam er een poolvos aangelopen. ‘Wat is er vogeltje?’, vroeg de poolvos. ‘Ik zit vast in de poep van de ijsbeer’, zei het vogeltje, ‘en nu kan ik me niet bewegen en niet vliegen. Kun jij me hier uit halen?’ ‘Ja hoor’, zei de poolvos, ‘dat kan ik wel’. De vos haalde het vogeltje uit de shit, maakte het schoon en vrat het op.

De moraal van het verhaal? Iemand die je shit bezorgt, hoeft niet je vijand te zijn. Iemand die je uit de shit haalt, hoeft niet je vriend te zijn.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s