Belangrijke bijzaak

Posted: February 19, 2014 in Sport
Tags: , ,

koen_verweijSport is de belangrijkste bijzaak van het leven, zei mijn collega Leo Schouwenaar bij Omroep Flevoland. En hij had gelijk. De Olympische Spelen zijn bezig en het land staat op zijn kop. De afgelopen weken heb ik een paar mailtjes van de systeembeheerder langs zien komen: of alsjeblieft niemand meer online schaatsen wilde kijken, want de systemen liepen vast. Andere collega’s zaten op hun mobiel te kijken, weer anderen volgenden de sport via de vele liveblogs, en sommige collega’s drongen samen rond een televisie.

Het land staat op zijn kop. We hebben meer dan 20 medailles. Nog nooit vertoond. Teleurstelling omdat Sven geen goud won op de 10 kilometer vocht om voorrang met de blijdschap dat Bergsma die medaille wel won, en dat Bob de Jong op het podium stond. We wonnen nog nooit goud op de 500 meter, nu was er een oranje podium bij de heren, en bij de dames pakte Margot Boer de eerste plak in de historie op de kortste afstand.

Tegelijk klinkt er gezeik, want het schaatsen wordt zo maar saai. Sporters moeten ophouden met boos doen als ze slechts zilver hebben. Sporters moeten publiekelijk verantwoording afleggen over keuzes die ze maken. Omdat het nu onze sporters zijn. Behalve als ze verliezen. Dan verliezen zij, niet wij.

Op zich ben ik wel blij met die positieve beleving van de Nederlanders. Het is geweldig dat sporters voor een gevoel van saamhorigheid kunnen zorgen. Maar het rare is dat iedereen dan gelijk een mening heeft over het gedrag van sporters. Zowel als ze winnen, maar ook als ze verliezen. Nog raarder vind ik het dat mensen echt boos kunnen worden, of verdrietig wanneer hun favoriet niet wint. Of uitzinnig blij als hun favoriet wel wint.

Begrijp me goed, ik gun iedereen zijn verdriet en plezier, maar eigenlijk is het raar dat we ons humeur af laten hangen van de prestaties van sporters. Dat we ons humeur af laten hangen van hoe iemand anders iets doet. En wanneer die prestaties niet volgens onze verwachtingen zijn, is die sporter de gebeten hond, en mogen wij boos zijn. Dat vind ik raar omdat je dan je humeur, je gemoedstoestand laat afhangen van iets waar je zelf geen controle over hebt. Namelijk de prestatie van een ander. Dat die schaatsers twee dagen uitzinnig boos of blij zijn, dat kan ik begrijpen, maar niet dat de gemiddelde kantoorbeambte datzelfde mee moet voelen.

Sport verbroederd, en sport zorgt voor saamhorigheid, zolang het goed gaat. Sport is gezond, en is een mooie uitlaatklep, maar laten we wel zorgen dat we gewoon de verantwoordelijkheden laten waar ze zijn. Met sporters kunnen we meeleven, van de gebeurtenis kunnen we genieten, maar ga niet afgeven op sporters, en ga niet drie dagen boos zijn, omdat iemand anders verliest. Dat doe je maar als je zelf hebt verloren.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s