Sporten is als een huis bouwen

Posted: February 10, 2014 in Sport
Tags: , , , ,

trainingIn 2005 besloot ik dat ik meer uit mijn sportcarrière kon halen, en had ik nog de hoop dat ik misschien wel op hoog niveau kon aanhaken bij wielrenwedstrijden. Om die ambities om te zetten in daden, zocht ik contact met 1 van de beste personal trainers van Nederland: Lars Karmelk.

Na een bemoedigende intest kreeg ik mijn eerste trainingsschema’s van Lars. Ik had me mentaal al voorbereid op zwaar afzien, maar wat bleek na de eerste training? Ik kwam thuis en had het idee dat ik diezelfde training nog wel 10x achter elkaar had kunnen doen.

Navraag bij Lars leerde dat dat nu precies de bedoeling was. Uit de test die ik bij hem had gedaan had hij verschillende hartslagzones berekend, van d0 t/m d5. Waarbij d0 stond voor een hartslag lager dan 128 en d5 voor een hartslag boven de 168. En 168 was mijn omslagpunt, of verzuringsdrempel. Dat is het punt waarop je lichaam meer afvalstoffen aanmaakt dan het in dezelfde tijd kan verwerken, en dat zorgt voor verzuring van de spieren.

Lars kondigde al aan dat 80% van mijn trainingen op d1 en d2 niveau plaats zouden vinden. In mijn geval dus tussen de hartslag 128 en 149. dat zorgde ervoor dat ik niet kapot thuiskwam van die trainingen, maar eigenlijk nog energie over hield. De filosofie van Lars was als volgt:  Als je op lage intensiteit traint, wordt je beter (sneller) in die lage zones. Dat houdt in dat je fundament beter wordt. En hoe dikker de fundering hoe hoger het huis dat je erop kunt bouwen. En hoe beter de fundering, hoe langer die fundering blijft liggen, en hoe minder snel het huis instort.

En dat bleek! Door de relatief lichte trainingen (die wel werden opgebouwd naar 7 uur fietsen op hartslag 128-138) kreeg ik een conditie als een beer, en ik herstelde veel sneller dan ik ooit had gedaan. En mijn snelheid ging omhoog. Aan het begin van de winter reed ik op die lage hartslag 29 km/u gemiddeld, maar aan het eind van de winter reed ik rond de 32 km/u gemiddeld. En verbetering van 10%! En dat is heel veel.

Een ander belangrijk onderdeel van de training was variatie. Lars drukte me op het hart om af te wisselen in trainingsrondjes en hij zorgde voor variatie in de trainingsschema’s. Hij wisselde niet alleen met de intensiteiten (1 uur d1 +15 min d2 + 45 min d1 + 15 min d3 + 30 min d0 uitfietsen), maar ook in afwisseling van beenritmen en oefeningen (bijvoorbeeld 30 min d1 + 30 minuten d1 op beenritme 110, of blokken van 4 x 2,5 minuten staan op de trappers op zwaar verzet).

De grootste eyeopener voor mij was echter het op veel lagere intensiteit trainen. Ik heb voor de stichting Sportersbegeleiding ook schema’s gemaakt voor sporters, en hun prestaties en herstelvermogen zijn daarmee ontzettend vooruit gegaan. Want als je te intensief traint, dus op een te hoge hartslag, pleeg je roofbouw op je lichaam. Van 1 minuut trainen boven je verzuringsdrempel, moet je lichaam een uur herstellen. En als je dat herstel niet neemt, geeft je lichaam het signaal af: niet leuk, hou er maar mee op. En dat is de reden dat veel mensen enthousiast beginnen, maar na een maand of twee maanden afhaken. Herstel is namelijk het belangrijkste onderdeel van je training.

Ik ben ook een enthousiast ambassadeur van de Stichting Positieve Sportbeleving.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s